Geschiedenis

Rasgeschiedenis:

Hoe de Miniatuur Bull Terrier precies is ontstaan, is bijna niet te achterhalen.
De Engelsman James Hinks trachtte door kruisingen van verschillende
Bulldoggen, TerriŽrs en naar men zegt de Dalmatische hond zijn nieuwe ras
te creŽren, de Bull Terrier. Hij was een talentvol fokker, maar hechtte weinig
waarde aan het voeren van stamboeken. Daarbij werden tot 1875 veelvuldig
honden met dezelfde namen geregistreerd, wat het een en ander nog
onduidelijker maakt!

In de eerste rasstandaard voor de Bull Terrier werd het gewicht van het ras
gesteld op ruim 4 tot 28 kilo. Honden met een sterk uiteenlopend gewicht,
werden gewoon met elkaar gekruist.
Vast staat, dat in de eerste dagen van de Bull Terrier geregeld kleine Bull
TerriŽrs werden geboren. James Hinks hield ze aan en showde ze op
belangrijke tentoonstellingen naast de grotere.
Er zijn meldingen, dat op een show in 1869 maar liefst 32 Bull TerriŽrs onder
de 7 kilo ingeschreven stonden, en 19 honden boven dat gewicht. Er waren
zelfs Bull TerriŽrs van nog geen 2 kilo, de Toy TerriŽrs.
In feite was er dus een Toy, een Miniatuur en een Standaard variŽteit.


Er slopen allerlei eigenschappen die samengaan met verdwerging in het ras
zoals;bolle ogen,appelhoofd,een te fijn beendergestel en onvoldoende
beharing verdrongen de kenmerken van de Bull Terrier.
Om het ras te redden werd het maximum gewicht herzien en gesteld op +/- 8kg.
De herziening van gewicht had het effect dat er weer meer goede
honden kwamen.
Succesvolle honden uit die tijd waren "Jeordy Lad" en '"Bright Rattler" van
Mr Hudson.

De Miniaturen werden ingezet bij het Engelse volksvermaak in de
zogenaamde "pit", waar forse aantallen ratten het leven lieten. Een bekende
Miniatuur Bull Terrier uit die tijd was de beruchte rattenvanger "Shaw's
Sacko", die ware recordaantallen ratten doodde in de pit.
Destijds waren de Miniatuur Bull TerriŽrs dus veel populairder dan de
standaard Bull TerriŽrs. Toen de standaard Bull TerriŽrs echter steeds beter
en mooier gefokt werden, nam het aantal liefhebbers van de Miniatuur Bull
Terrier verder af. In 1918 was er zelfs zo'n dieptepunt bereikt dat het
stamboek voor de Miniatuur Bull Terrier werd gesloten. Het ras raakte in de
vergetelheid.

Het zou duren tot aan het begin van de jaren dertig voordat er mensen
waren die zich interesseerde voor de Miniatuur Bull Terrier. Er waren op dat
moment nog maar weinig honden en de kwaliteit liet te wensen over. De
beste honden uit die tijd waren nog de gekleurden; zij hadden vaak een
goede bouw,waren gespierd maar er viel bij hen nog geen spoor van een
"downface"te ontdekken. Het waren honden met rare frommeloren, bolle
ogen en appelhoofden. Zo op het eerste gezicht hadden zij meer weg van
een Chihuahua. Om vanuit deze basis een goede Miniatuur te fokken was
dus een hele opgaaf.

Pas in 1938 stichtten enkele vrienden van het ras, onder voorzitterschap van
Sir Richard H. Glyn, een nieuwe club in Londen voor de Miniatuur Bull
Terrier. De standaard van de Bull Terrier werd in het geheel overgenomen,
op twee punten na; de hoogte mocht maximaal 35,56 cm zijn en het gewicht
maximaal 9 kilo. Hierbij moet de hond de indruk wekken dat hij de maximale
substantie bezit, passend bij zijn grootte, en in alle opzichten harmonieus is.
Ongeveer in die zelfde periode stelde Mr Morgan D.Blair, op de club shows,
de Coverwood Trophy beschikbaar voor de beste Bull Terrier met een
gewicht van plusminus 13 kg of minder.

Het gewicht bleef nog geruime tijd een strijdpunt, want men kwam er toch
wel snel achter dat een hond van een kilo of negen met een schouderhoogte
van 35,5 cm niet de in de rasstandaard gevraagde "maximum aan
substantie" kon bezitten. De Kennel Club heeft toen het besluit genomen om
niet langer een maximum gewicht vast te stellen voor de Miniatuur Bull
Terrier. Met dit besluit werd de eerste aanzet gegeven tot een echte
verbetering van het type. Met behulp van te klein uitgevallen Standaard Bull
TerriŽrs kon nu gewerkt worden aan de bouw van het ras.

Helaas, de tweede wereldoorlog onderbrak al snel de vooruitgang van het
ras. Na de oorlog werd in Engeland opnieuw een poging ondernomen om het
ras weer op te zetten.
Door gebruik te maken van de klein uitgevallen topreuen van de Bull Terrier,
zoals "Ch.Romany River Pirate" en zijn zoon "Ch.Banktop Julius" kreeg het
ras een veel moderner uiterlijk. De "downface" werd gemeengoed en ook de
bouw van de miniaturen werd steeds beter.
De beroemde Standaard Bull Terrier "Bar Sinister" wordt wel vergeleken met
de Miniatuur Bull Terrier "Bandmaster", beiden hebben ontzettend veel
betekend voor hun ras.

Sindsdien zijn er heel wat jaren verstreken en nu is de Miniatuur Bull Terrier
sterk in opmars. De Engelse Kampioenschapsshow in 1986 telde 54
ingeschreven honden. Best in show werd de reu "Mark's Emperor". Het
kampioenschap bij de teven werd gewonnen door "Zetiquette of Zedbees".

Desondanks bleef,en blijft er voor de fokkers van dit kleine ras nog veel te
doen, voordat een eenheid in type en kwaliteit bereikt kan worden.